عشق تکبر را از بین می برد

معلم همیشه شاگردش را استاد خطاب می کرد، تا بلاخره شاگرد از معلم خود پیشی گرفت و به مقام استادی رسید. ولی از آن به بعد، دیگر هیچ گاه ندید که معلمش او را استاد خطاب کند.

وقتی که این عمل معلم، دیگر بیش از حد حس کنجکاوی او را تحت تاثیر خود قرار داده بود، خواست که هر طور شده است دلیل این عمل او را بداند.

پس روزی معلمش را به کازینویی که محل قرار همیشگیشان بود دعوت کرد تا جواب سوالش را بگیرد. روز موعود فرا رسید و پس از دیدار و احوال پرسی های کلیشه ای همیشگی و فکر کردن های طرفین برای پیدا کردن موضوع نامربوطی از هر کجا که جهت گرم شدن چرخش مکالماتشان بهانه شود، شاگرد سعی خود را کرد که سوالش را از او بپرسد. ولی از آنجایی که می دانست، این سوالش ممکن است در فکر معلم ذهنیتی منفی از بابت حس تکبر نسبت به او ایجاد کند. پس چند بار تلویحا سوالش را پرسید. ولی وقتی که دید معلم متوجه نیت او از این لفافه گویی ها نشده است، تصمیم گرفت مستقیم سوالش را بپرسد.

پس شاگرد اینچنین پرسش خود را مطرح کرد: « شما معلم من هستید و همیشه هم خواهید بود و از آنجایی که می دانم در ذهنتان من را از حس تکبر بری می دانید به خود این جسارت را می دهم که این سوال را بپرسم »

سپس مکثی کرد و در حالی که معلم به چهره او برای شنیدن دنباله حرفش خیره شده بود، نفسی کشید و دوباره ادامه داد: « تمام دوران شاگریم را به یاد دارم که شما مرا استاد خطاب می کردید ولی اینک که به مقام استادی رسیدم حتی شاگرد هم صدایم نمی کنید و این موضوع مدتی است که ذهنم را مشغول خود ساخته است و اگر علت این کارتان را برایم بگویید چیز جدیدی را به من آموخته اید »

معلم که فکر نمی کرد این کارش اینچنین در نظر شاگرد برجسته جلوه کند، لبش را برای پاسخ دادن باز کرد ولی گویا بسته شدن مجدد دهان او به دلیل مردد بودنش بود. سپس بعد از چند لحظه طبق عادت همیشگیش خیلی کوتاه و بدون حاشیه گفت: « اگر به تو بگویم استاد احساس کوچکی می کنم، همین »

شاگرد با شنیدن این حرف معلمش جا خورد و در حالی که چهره اش شبیه علامت سوال شده بود به او گفت: « ولی چرا قبلا مرا استاد خطاب می کردید؟! »

معلم مکثی کرد و بعد از چند لحظه گفت: « قبلا چون می دانستم که از من کوچکتری اگر به تو خدا هم می گفتم می دانستم از تو بالاترم، ولی اکنون اگر به تو شاگرد هم بگویم باز هم کنار تو احساس کوچکی میکنم، و از این حس بیزارم »

سپس معلم خیلی غیر منتظره از او پرسید: « حالا من سوالی را از تو دارم! خود تو که اینک به مقام استادی رسیده ای آیا خودت را در ذهنت از من بالاتر نمی دانی؟ »

شاگرد که می دانست با پنهان کردن احساسش به صفت دروغگویی نائل خواهد شد به آرامی گفت:                   

                                     می دانم